Helena Schrammówna "Na targu"

Helena Schrammówna "Na targu"

Nr produktu: 4700
  • SKŁAD: 100% JEDWAB
  • WYMIARY: 32x32 cm
  • WYKOŃCZENIE: ręczne
  • Możliwość dodania haftu: Nie
  • Obraz ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie
status_icon
Produkt w magazynie w bardzo dużej ilości
Wysyłka w 3 dni
Koszt od 10,00 zł
119.00 / 1szt.
In stock

Ten towar jest dostępny w naszych sklepach

Możesz kupić ten produkt bez składania zamówienia internetowego w jednym z naszych sklepów w Twojej okolicy. Sprawdź w których punktach produkt jest dostępny od ręki. Sprawdź dostępność

Obraz: "Na targu" 
Malarz: Helena Schrammówna
Technika: olej
; tempera; złocenie.
Materiał: tektura.

Biografia:

Młodość Schrammówny upłynęła w Krakowie; tam ukończyła szkoły średnie, uczyła się muzyki (skrzypce), studiowała nauki przyrodnicze na UJ (ok. r. 1902), a wreszcie uczyła się malarstwa. W r. 1904 wyjechała do Monachium, gdzie podjęła studia w Wyższej Szkole Sztuk Zdobniczych pod kierunkiem W. Debschitza. Tam opanowała różne techniki malarskie, pracowała w metalu, drzewie, porcelanie. Przebywała w Monachium dwa lata, po czym po krótkim pobycie na Węgrzech udała się przez Szwajcarię do Paryża, gdzie studiowała w muzeach sztukę egipską i średniowieczną, a pod wpływem przebywającego w Paryżu artysty ukraińskiego M. Bojczuka zainteresowała się sztuką staroruską i malarstwem bizantyjskim. Okres wojny, trudny materialnie, przeżyła w rodzinnej wsi, wiele czasu poświęcając studiowaniu sztuki, zwyczajów, wierzeń ludowych.

Po wojnie S. pracowała jakiś czas jako nauczycielka rysunku w szkołach Kielecczyzny (w r. 1922 w Wąchocku). Malowała w tym czasie niewielkie obrazki, często o treści religijnej. W r. 1922 wzięła udział w konkursie urządzonym przez Dep. Sztuki w Tow. Zachęty Sztuk Pięknych (TZSP) w Warszawie, uzyskując I i II nagrodę za obrazy Matka Boska Zielna i Matka Boska Gromniczna. Uprawiała też malarstwo dekoracyjne; np. w r. 1920 wykonała projekt panneaux dekoracyjnych na wystawę rolniczą we Lwowie, ok. t.r. szkice polichromii (temperą) kościoła św. Katarzyny w Jarosławiu, a także szkice (akwarela na papierze) do polichromii (przypuszczalnie) kościoła w Sanoku (oba zespoły w Muz. Narod. w Warszawie). W r. 1922, wspólnie z zaprzyjaźnioną Zofią Baudouin de Courtenay, ozdobiła wnętrze nowo zaprojektowanego (przez Jana Borowskiego) kościoła w Starachowicach (obecnie kościół spalony); S. namalowała temperą Drogę Krzyżową. Prace te zostały pokazane na wystawie w r. 1924 w Salonie Czesława Garlińskiego w Warszawie

W r. 1925 S. zamieszkała w Wilnie, gdzie do r. 1939 pracowała w Oddziale Sztuki Urzędu Wojewódzkiego. Czynnie działała w Tow. Popierania Sztuki Ludowej, była też członkiem Rady Nadzorczej Bazaru Przemysłu Ludowego. Prowadziła badania nad sztuką ludową, głównie interesowała się tkactwem (kilimami, samodziałami), przede wszystkim z rejonu Wileńszczyzny, ale też Polesia, Wołynia, a nadto sprawami ochrony sztuki ludowej. Pisała na ten temat artykuły do prasy, książki, wygłaszała referaty. Opublikowała m.in.: O wartości artystycznej samodziałów ludowych na Wileńszczyźnie (Wil. 1927), Z zagadnień opieki nad sztuką ludową („Ziemia” 1929 nr 22), Sztuka ludowa a praca oświatowa na wsi (Wil. 1934), Ochrona sztuki ludowej („Oświata i Wychowanie” 1938 z. 8–9), Sztuka ludowa i jej znaczenie dla kultury artystycznej (Wil. 1939).

Schrammówna malowała głównie nieduże obrazy temperą (na tekturze lub desce), czasem zdobione złoceniem, oraz na szkle, nawiązując w nich do malarstwa ludowego. Ich tematami były sceny rodzajowe (np.
Dziewczyny przed chatą,Dwie baby, Na targu (Przekupka) (tempery). Wykonywała ilustracje do dzieł literackich, np. cykl obrazków do „Pana Tadeusza”, z którego zachował się Zosia i Hrabia, czy do „Trzech Budrysów” Adama Mickiewicza (malowane na szkle – wszystkie w Muz. Narod. w Warszawie). W r. 1928 wykonała projekt fryzu nawiązującego do litanii loretańskiej. Wykuty w posrebrzanym mosiądzu przez złotnika wileńskiego Kazimierza Ludwika Malinowskiego, został umieszczony w kaplicy Matki Boskiej Ostrobramskiej (rysunki S-y do fryzu są w posiadaniu rodziny K. L. Malinowskiego w P.). Wystawiała swe prace gościnnie z Wileńskim Tow. Artystów Polskich (WTAP), w r. 1926 w TZSP w Warszawie, gdzie pokazała kilkanaście prac, m.in. Niedziela Palmowa w Wilnie, Raj,Jaś i Małgosia, Kurka złotopiórka, okładkę do „Ziemi”, dwa ekslibrisy, w r. 1931 na wystawie WTAP w Wilnie. Była członkiem spółdzielni «Ład» i wraz z tym ugrupowaniem wystawiała w r. 1929 w Dziale Sztuki Powszechnej Wystawy Krajowej (PWK) w Poznaniu. W recenzji jej malarstwa z wystawy w r. 1926 pisano: «Prymitywizm Schrammówny brzmiący echami sztuki przedgiottowskiej najmilszy jest tam, gdzie łączy się ze szczerą i bezpośrednią obserwacją życia i gdzie dobywa nowe zestawienia barwne z prostej gamy malarstwa temperowego» („Tyg. Ilustr.”). S. podejmowała też prace konserwatorskie, m.in. w r. 1930 konserwowała cudowny obraz Matki Boskiej Boruńskiej w kościele pobazyliańskim w Boranach (pow. oszmiański).

Wiele prac malarki zaginęło, obrazy i prace dekoracyjne znajdujące się w rodzinnym domu (fresk przedstawiający Matkę Boską Częstochowską w jadalni, polichromia Rusałki na ścianie werandy), a także notatki i materiały dotyczące sztuki ludowej spłonęły wraz z dworem w grudniu 1944. Muzeum Narodowe w Warszawie (oprócz wymienionych) posiada obrazy: Serenada (malowane na szkle), Krowa z cielęciem (1920), Wnętrze chaty. Przy kołysce (1922), Madonna z Dzieciątkiem, Pokłon Trzech Króli (kopia), Miłosierdzie (tempery). W Muzeum w Toruniu znajduje się Lirnik i księżniczka (1921, olej na desce), w zakrystii kaplicy w Olchowie – Zesłanie Ducha Świętego (z widokiem kaplicy i dworu Schrammów – tempera) i malowane na szkle: Chrystus w Ogrojcu, Czterech Ewangelistów, Baranek Boży, zaś w kościele w Tarnawie Górnej feretron dwustronny (Św. Wojciech – Anioły). W posiadaniu rodziny w Poznaniu znajdują się: Portret Juliana Schramma, ojca artystki, Żniwiarki (obraz kuty w blasze, odlew tego obrazu posłany przez rodzinę prof. S. Lorentzowi), olejne: Ułani węgierscy i dziewczyna podająca im mleko, dwa obrazki Matki Boskiej (Nieustającej Pomocy i Częstochowskiej), a także skrzynia malowana przez S-ę w ludowe wzory kwiatów. 


http://www.ipsb.nina.gov.pl/a/biografia/helena-schrammowna

---------------------------------------------------------------------

Poszetka jest częścią naszej kolekcji „Arcydzieła Mistrzów”, którą realizujemy ze zbiorów Muzeum Narodowym w Warszawie. Powstała w limitowanej ilości 50 sztuk.  Ręcznie obszyta w Polsce metodą „royal”.

 

Opinie użytkowników
Zapytaj o produkt:

Jeżeli powyższy opis jest dla Ciebie niewystarczający, prześlij nam swoje pytanie odnośnie tego produktu. Postaramy się odpowiedzieć tak szybko jak tylko będzie to możliwe.

E-mail:
To pole jest wymagane do złożenia zamówienia.
Pytanie:
To pole jest wymagane do złożenia zamówienia.
pola oznaczone - To pole jest wymagane do złożenia zamówienia. - są wymagane
Poleć ten produkt:

Jeżeli chcesz poinformować swojego znajomego o produkcie, który Twoim zdaniem może go zainteresować, skorzystaj z poniższego formularza.

Do:
To pole jest wymagane do złożenia zamówienia.
Możesz podać więcej adresów e-mail, rozdzielając je przecinkami
Podpis:
To pole jest wymagane do złożenia zamówienia.
Treść:
To pole jest wymagane do złożenia zamówienia.
pola oznaczone - To pole jest wymagane do złożenia zamówienia. - są wymagane
Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.
Zamknij
pixel