Helena Schrammówna "Na targu"

  • SKŁAD: 100% JEDWAB
  • WYMIARY: 32x32 cm
  • WYKOŃCZENIE: ręczne
  • Możliwość dodania haftu: Nie
  • Obraz ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie
Producent: POSZETKA.COM
Kod produktu: 4700
Ocena:
5.00 / 5 (1 opinia)
TKANINA: wełna
119,00 zł
/ szt.

Łatwy zwrot towaru

Kupuj i sprawdź spokojnie w domu. W ciągu 14 dni możesz odstąpić od umowy bez podania przyczyny.
Pokaż szczegóły
14 dni na odstąpienie od umowy
Najważniejsza jest Twoja satysfakcja z zakupów. Zamówione u nas produkty możesz zwrócić w ciągu 14 dni bez podania przyczyny.
Bez stresu i obaw
Dbamy o Twoją wygodę. Dlatego oferujemy Ci wygodny system zwrotów.
Prosty kreator zwrotów
Wszystkie zwroty w naszym sklepie obsługiwane są przez prosty kreator zwrotów, który daje możliwość odesłania do nas paczki zwrotnej.

Ten towar jest dostępny w naszych sklepach

Możesz kupić ten produkt bez składania zamówienia internetowego w jednym z naszych sklepów w Twojej okolicy. Sprawdź w których punktach produkt jest dostępny od ręki.
Sprawdź dostępność

Obraz: "Na targu" 
Malarz: Helena Schrammówna
Technika: olej
; tempera; złocenie.
Materiał: tektura.

Biografia:

Młodość Schrammówny upłynęła w Krakowie; tam ukończyła szkoły średnie, uczyła się muzyki (skrzypce), studiowała nauki przyrodnicze na UJ (ok. r. 1902), a wreszcie uczyła się malarstwa. W r. 1904 wyjechała do Monachium, gdzie podjęła studia w Wyższej Szkole Sztuk Zdobniczych pod kierunkiem W. Debschitza. Tam opanowała różne techniki malarskie, pracowała w metalu, drzewie, porcelanie. Przebywała w Monachium dwa lata, po czym po krótkim pobycie na Węgrzech udała się przez Szwajcarię do Paryża, gdzie studiowała w muzeach sztukę egipską i średniowieczną, a pod wpływem przebywającego w Paryżu artysty ukraińskiego M. Bojczuka zainteresowała się sztuką staroruską i malarstwem bizantyjskim. Okres wojny, trudny materialnie, przeżyła w rodzinnej wsi, wiele czasu poświęcając studiowaniu sztuki, zwyczajów, wierzeń ludowych.

Po wojnie S. pracowała jakiś czas jako nauczycielka rysunku w szkołach Kielecczyzny (w r. 1922 w Wąchocku). Malowała w tym czasie niewielkie obrazki, często o treści religijnej. W r. 1922 wzięła udział w konkursie urządzonym przez Dep. Sztuki w Tow. Zachęty Sztuk Pięknych (TZSP) w Warszawie, uzyskując I i II nagrodę za obrazy Matka Boska Zielna i Matka Boska Gromniczna. Uprawiała też malarstwo dekoracyjne; np. w r. 1920 wykonała projekt panneaux dekoracyjnych na wystawę rolniczą we Lwowie, ok. t.r. szkice polichromii (temperą) kościoła św. Katarzyny w Jarosławiu, a także szkice (akwarela na papierze) do polichromii (przypuszczalnie) kościoła w Sanoku (oba zespoły w Muz. Narod. w Warszawie). W r. 1922, wspólnie z zaprzyjaźnioną Zofią Baudouin de Courtenay, ozdobiła wnętrze nowo zaprojektowanego (przez Jana Borowskiego) kościoła w Starachowicach (obecnie kościół spalony); S. namalowała temperą Drogę Krzyżową. Prace te zostały pokazane na wystawie w r. 1924 w Salonie Czesława Garlińskiego w Warszawie

W r. 1925 S. zamieszkała w Wilnie, gdzie do r. 1939 pracowała w Oddziale Sztuki Urzędu Wojewódzkiego. Czynnie działała w Tow. Popierania Sztuki Ludowej, była też członkiem Rady Nadzorczej Bazaru Przemysłu Ludowego. Prowadziła badania nad sztuką ludową, głównie interesowała się tkactwem (kilimami, samodziałami), przede wszystkim z rejonu Wileńszczyzny, ale też Polesia, Wołynia, a nadto sprawami ochrony sztuki ludowej. Pisała na ten temat artykuły do prasy, książki, wygłaszała referaty. Opublikowała m.in.: O wartości artystycznej samodziałów ludowych na Wileńszczyźnie (Wil. 1927), Z zagadnień opieki nad sztuką ludową („Ziemia” 1929 nr 22), Sztuka ludowa a praca oświatowa na wsi (Wil. 1934), Ochrona sztuki ludowej („Oświata i Wychowanie” 1938 z. 8–9), Sztuka ludowa i jej znaczenie dla kultury artystycznej (Wil. 1939).

Schrammówna malowała głównie nieduże obrazy temperą (na tekturze lub desce), czasem zdobione złoceniem, oraz na szkle, nawiązując w nich do malarstwa ludowego. Ich tematami były sceny rodzajowe (np.
Dziewczyny przed chatą,Dwie baby, Na targu (Przekupka) (tempery). Wykonywała ilustracje do dzieł literackich, np. cykl obrazków do „Pana Tadeusza”, z którego zachował się Zosia i Hrabia, czy do „Trzech Budrysów” Adama Mickiewicza (malowane na szkle – wszystkie w Muz. Narod. w Warszawie). W r. 1928 wykonała projekt fryzu nawiązującego do litanii loretańskiej. Wykuty w posrebrzanym mosiądzu przez złotnika wileńskiego Kazimierza Ludwika Malinowskiego, został umieszczony w kaplicy Matki Boskiej Ostrobramskiej (rysunki S-y do fryzu są w posiadaniu rodziny K. L. Malinowskiego w P.). Wystawiała swe prace gościnnie z Wileńskim Tow. Artystów Polskich (WTAP), w r. 1926 w TZSP w Warszawie, gdzie pokazała kilkanaście prac, m.in. Niedziela Palmowa w Wilnie, Raj,Jaś i Małgosia, Kurka złotopiórka, okładkę do „Ziemi”, dwa ekslibrisy, w r. 1931 na wystawie WTAP w Wilnie. Była członkiem spółdzielni «Ład» i wraz z tym ugrupowaniem wystawiała w r. 1929 w Dziale Sztuki Powszechnej Wystawy Krajowej (PWK) w Poznaniu. W recenzji jej malarstwa z wystawy w r. 1926 pisano: «Prymitywizm Schrammówny brzmiący echami sztuki przedgiottowskiej najmilszy jest tam, gdzie łączy się ze szczerą i bezpośrednią obserwacją życia i gdzie dobywa nowe zestawienia barwne z prostej gamy malarstwa temperowego» („Tyg. Ilustr.”). S. podejmowała też prace konserwatorskie, m.in. w r. 1930 konserwowała cudowny obraz Matki Boskiej Boruńskiej w kościele pobazyliańskim w Boranach (pow. oszmiański).

Wiele prac malarki zaginęło, obrazy i prace dekoracyjne znajdujące się w rodzinnym domu (fresk przedstawiający Matkę Boską Częstochowską w jadalni, polichromia Rusałki na ścianie werandy), a także notatki i materiały dotyczące sztuki ludowej spłonęły wraz z dworem w grudniu 1944. Muzeum Narodowe w Warszawie (oprócz wymienionych) posiada obrazy: Serenada (malowane na szkle), Krowa z cielęciem (1920), Wnętrze chaty. Przy kołysce (1922), Madonna z Dzieciątkiem, Pokłon Trzech Króli (kopia), Miłosierdzie (tempery). W Muzeum w Toruniu znajduje się Lirnik i księżniczka (1921, olej na desce), w zakrystii kaplicy w Olchowie – Zesłanie Ducha Świętego (z widokiem kaplicy i dworu Schrammów – tempera) i malowane na szkle: Chrystus w Ogrojcu, Czterech Ewangelistów, Baranek Boży, zaś w kościele w Tarnawie Górnej feretron dwustronny (Św. Wojciech – Anioły). W posiadaniu rodziny w Poznaniu znajdują się: Portret Juliana Schramma, ojca artystki, Żniwiarki (obraz kuty w blasze, odlew tego obrazu posłany przez rodzinę prof. S. Lorentzowi), olejne: Ułani węgierscy i dziewczyna podająca im mleko, dwa obrazki Matki Boskiej (Nieustającej Pomocy i Częstochowskiej), a także skrzynia malowana przez S-ę w ludowe wzory kwiatów. 


http://www.ipsb.nina.gov.pl/a/biografia/helena-schrammowna

---------------------------------------------------------------------

Poszetka jest częścią naszej kolekcji „Arcydzieła Mistrzów”, którą realizujemy ze zbiorów Muzeum Narodowym w Warszawie. Powstała w limitowanej ilości 50 sztuk.  Ręcznie obszyta w Polsce metodą „royal”.

 

Opinie użytkowników
Ilość opinii: 1 Średnia ocena: 5.00
Ocena:
Autor: Adam, Warszawa
Genialna!!!
Zapytaj o produkt:

Jeżeli powyższy opis jest dla Ciebie niewystarczający, prześlij nam swoje pytanie odnośnie tego produktu. Postaramy się odpowiedzieć tak szybko jak tylko będzie to możliwe.

Pola oznaczone gwiazdką są wymagane
Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.
Zamknij
pixel